Cümlede KaybettiÄŸim Öznem’e
‘Sensiz’lik vakti geldi,çattı…Acılı,tedavisi mümkün olmayan bir operasyona giriyor gibiyim….Sessiz,durgun…Çıt çıkmıyor ne odamda,ne bedenimde,ne de ruhumun en dip köşelerinde….’çıt’ yok!
Çok ses çıkardım ÅŸimdiye dek….Sustum sandım ama konuÅŸtum.Bazen bağıra çağıra,bazen de sessizce anlatmaya çalıştım….Anlamadın?
Anlatmaktan vazgeçtim çoÄŸu kez…Pes etmek deÄŸildi,baÅŸka birÅŸey,tanımlayamadım…Åžimdi sorsan yine açıklayamam….Zaten faydası da olmaz….Anlamsız!….
Anlatmaktan vezgeçtim.Pes etmedim,yılmamalı….Ben de anladığın dilden konuÅŸmaya çalıştım.BaÅŸarabildim mi,sormuyorum sana!…Cevabını merak etmiyorum.
*Åžu an tek merak ettiÄŸim bunun senin eline geçip geçmeyeceÄŸi….OkuduÄŸun an ne hissedeceÄŸin….
Bunları öğrenmemi imkansızlaÅŸtıracağım saatler sonra…..
Evet,saatler sonra…..
Kendimi yalnızlığın kollarına attım…Senin kollarına deÄŸil….ki bana hiçbir zaman sadık olmadılar….Ne gözlerin,ne bedenin,ne dilin,ne sözlerin….Ne de yüreÄŸin!…
*Sözlerinle dolu herÅŸeyi attım…..Kalamazlar bende….
Sesini unutmaya mahkum ettim kendimi….Çabalıyorum iÅŸte…Yapmalıyım,artık biliyorum….
“Unut kahrolası!….” diye sesleniyorum beynime,kalbime…
Mektuplarını,bana yazdıklarını,sevdiÄŸini anlatan cümlelerini,aklına gelen ne varsa….Son bir kez okudum….KeÅŸke,gerçek olabilselerdi.Ya da dediÄŸin gibi gerçekliÄŸe yaklaÅŸ-
saydı….’Neden??’ çığlıklarım odada yankılanmakta ÅŸimdi…..Sadece soruyorum kendime ‘Neden?’….Ama bu soruyu kendime deÄŸil,sana sormalıydım,deÄŸil mi?…
Åžarkılarımızın hepsini silmeliyim hafızamdan….Her duyduÄŸumda…hayır,kesinlikle silinmeli!….
“Kes sesini!” dedim yüreÄŸime,ÅŸimdiye kadar….Dinlemedi,hep sana koÅŸtu….Hata ettiÄŸini göstereceÄŸim ona da…
Saatler kaldı,yalnızca saatler!….
*Duvarımdaydı fotoÄŸrafın….Kaldırdım!…Yetmedi,yaktım!Yanışını izledim….Biliyor musun,aynı benim canımı yakışın gibiydi….YavaÅŸ yavaÅŸ,sezdirmeden -sen öyle sandın- ama en sonunda kül….Ardında sadece ‘kül’….Düşün ÅŸimdi,senden bunu istiyorum ama,düşünmene bile gerek yok deÄŸil mi?Söz konusu benim deÄŸil mi?
Düşünme beni,hatta hiç aklına getirme….Hatırında olmayayım!….
Yalanlarını da al,çık hayatımdan!….Ağır geldiler bana….Gitmelisin artık benden!….Giiiit!….
Ama,dur….Kal…
Ben…Bekle!…
*Hayır….”Seviyorum”demeyeceÄŸim….Ben,ben…gidebilirim…Cesaretliyim,merak etme….Yine diyorum sana…Göreceksin….Ve bir daha beni hiç göremeyeceksin…. -Saate bakmadım,kaç saat sonra,bilmiyorum….-
Sadece gitmeni istiyorum ÅŸimdi….Git!…
*Seni merak etmiyorum,sen….umrumda deÄŸil!….Evet,umrumda deÄŸilsin!…Ben?…Kendim de umrumda deÄŸil,ben kendimi unutalı çok oldu….Anlamadın dedim ya,anlaman çok zor….Hatta imkansız!….
“Anlıyorum”,”Anladım”lar her söyleniÅŸinden sonra ispat etti anlaşılmazda olduÄŸunu…
*Bir tek senden gelenleri imha etmedim -ya da imha etmeye çalışmadım- benden sana giden tüm sözler,mahkumiyete girdi…Artık hiç özgürlüğe kavuÅŸamayacak cümleler.. -Zamanım daralıyor…Ä°stesem de özgür bırakamam hecelerimi…-
Bittin sen,bende….
BitiÅŸ bende daha önce baÅŸladı…
Somut bitmiÅŸliÄŸe tanık olacaksın,bekle…Saatler sonra…
Canının yanması nedir bilir misin?…
Nerden bileceksin!…
Bilsen de can yakmak kadar iyi bilmezsin,eminim…..
Saatler dedim ya,saatler sonra!…
Ama ÅŸimdiden…elveda!….
*Merak ediyorum hala bu eline geçince ne hissedeceÄŸini…Tüm sevdiklerim,sevenlerim!Affetsinler beni…
*Sözlerin hala kalbimin en kuytularında,zihnimde….
*FotoÄŸrafın yanımda,sol yanımın üstünde duruyor hala…
*Sana olan hiçbir zerrem eksilmedi…Son anımda bile mektup yazıyorum iÅŸte….Saatler sonra ya da günler…Sen bunu okuduÄŸunda,anlayacaksın!…
*”Elveda!” dedim…Ancak,son sözüm o deÄŸil…
Seni seviyorum!…
Seni seviyorum!…
Seni seviyorum!
….
N.T.(sevgidasi.com) alıntı kurallarına uyunuz..
Popularity: unranked [?]
Cevap Yaz!
You must be logged in to post a comment.